برای طراحی دکوراسیون پذیرایی، کار را از خرید مبل، انتخاب رنگ یا پیدا کردن عکس‌های الهام‌بخش شروع نکنید. اول باید مشخص شود فضا قرار است چه کارهایی انجام دهد و چه محدودیت‌هایی دارد، چون بسیاری از تصمیم‌های بعدی به همین دو عامل وابسته‌اند.
اندازه و نوع مبلمان به ظرفیت واقعی فضا بستگی دارد و فرش هم باید با محدوده مبلمان رابطه داشته باشد. انتخاب رنگ نیز بهتر است بعد از شناخت نور و عناصر اصلی انجام شود. به همین دلیل، تصمیم‌ها را می‌توان به این ترتیب پیش برد:
این ترتیب قانون ثابت طراحی داخلی نیست. در بعضی خانه‌ها ممکن است چند مرحله هم‌زمان انجام شوند، اما این چارچوب کمک می‌کند تصمیم‌های وابسته قبل از مشخص‌شدن اطلاعات لازم گرفته نشوند.
1. قبل از هر انتخاب، مشخص کنید پذیرایی قرار است چه کاری انجام دهد
پذیرایی در همه خانه‌ها کارکرد یکسانی ندارد. ممکن است در یک خانه بیشتر برای مهمانی استفاده شود و در خانه‌ای دیگر محل اصلی نشستن خانواده، تماشای تلویزیون، غذاخوردن یا حتی کار و مطالعه باشد.
این تفاوت روی طراحی اثر می‌گذارد. فضایی که هر شب برای تماشای تلویزیون استفاده می‌شود، احتمالاً باید این فعالیت را در جهت‌گیری اصلی نشیمن در نظر بگیرد. در مقابل، اگر گفت‌وگو و مهمانی اولویت بیشتری دارد، رابطه صندلی‌ها با یکدیگر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
اگر چند فعالیت در پذیرایی انجام می‌شود، آن‌ها را براساس میزان استفاده و اهمیتشان مرتب کنید. مشخص کنید کدام فعالیت روزمره است، کدام فقط گاهی انجام می‌شود و کدام محدودیت بیشتری برای طراحی ایجاد می‌کند.
به عنوان مثال، ممکن است پذیرایی هم برای استفاده روزانه خانواده و هم برای مهمانی باشد. در این حالت چیدمان اصلی می‌تواند براساس استفاده روزمره شکل بگیرد، در حالی که برای مهمانی امکان اضافه‌کردن یا جابه‌جایی چند صندلی حفظ شود.
این مرحله قبل از خرید وسایل اهمیت دارد، چون ظرفیت مبلمان، نوع نور و میزان انعطاف موردنیاز به استفاده واقعی از فضا بستگی دارد.
2. قبل از طراحی، پلان و محدودیت‌های فضا را بخوانید
دانستن متراژ پذیرایی به‌تنهایی برای طراحی کافی نیست. دو فضای هم‌متراژ ممکن است به دلیل تفاوت در طول و عرض، محل درها، پنجره‌ها یا ارتباط با بخش‌های دیگر خانه، ظرفیت متفاوتی داشته باشند.
طول و عرض فضا، محل درها و پنجره‌ها، ستون‌ها، شکست‌های دیوار، شومینه و سایر عناصر ثابت را مشخص کنید. جهت بازشدن درها و ارتباط پذیرایی با آشپزخانه، راهرو، بالکن یا غذاخوری نیز بخشی از همین بررسی است.
این اطلاعات را می‌توان روی یک پلان ساده ثبت کرد. لازم نیست ترسیم حرفه‌ای باشد؛ یک پلان مقیاس‌دار ساده هم نشان می‌دهد چه بخش‌هایی برای مبلمان قابل استفاده‌اند و کدام قسمت‌ها باید برای دسترسی یا رفت‌وآمد آزاد بماند.
متراژ کل با فضای قابل استفاده یکسان نیست. ممکن است بخشی از یک پذیرایی بزرگ عملاً مسیر ارتباطی خانه باشد، در حالی که یک فضای کوچک‌تر با پلان ساده‌تر سطح بیشتری برای استفاده واقعی در اختیار شما بگذارد.
3. مسیر حرکت و محدوده‌های عملکردی را مشخص کنید
بعد از شناخت پلان، مسیرهای اصلی رفت‌وآمد را مشخص کنید. افراد معمولاً از کجا وارد پذیرایی می‌شوند و برای رسیدن به آشپزخانه، اتاق‌ها یا بالکن از چه مسیری عبور می‌کنند؟
هدف این نیست که برای همه خانه‌ها عرض ثابتی تعیین شود. مسئله این است که مبلمان و سایر عناصر، حرکت طبیعی در فضا را بی‌دلیل پیچیده نکنند.
در همین مرحله می‌توان محدوده‌های عملکردی را مشخص کرد؛ یعنی بخش‌هایی از فضا که برای فعالیت‌های متفاوت در نظر گرفته می‌شوند. یک پذیرایی ممکن است فقط یک محدوده نشیمن داشته باشد، در حالی که فضای دیگری شامل نشیمن، غذاخوری یا محل کار باشد.
برای مشخص‌کردن این محدوده‌ها همیشه به دیوار نیاز نیست. جهت مبلمان، فرش، نور یا فاصله میان دو بخش می‌تواند مرز آن‌ها را مشخص کند. این مرزبندی باید به خواناترشدن فضا کمک کند، نه اینکه مسیرهای اصلی را مسدود کند. اگر یکی از این محدوده‌ها غذاخوری است، راهنمای چیدمان ناهارخوری ترتیب تصمیم‌گیری از محل میز تا مسیر حرکت، فرش و نور را جداگانه بررسی می‌کند.
در این مرحله فقط ساختار کلی فضا مشخص می‌شود. محل دقیق مبل‌ها و فاصله میان آن‌ها در راهنمای چیدمان مبل در پذیرایی با جزئیات بیشتری بررسی می‌شود.
4. نقطه کانونی و خط دید را مشخص کنید
در بعضی پذیرایی‌ها یک عنصر به‌طور طبیعی توجه بیشتری جلب می‌کند؛ مثلاً شومینه، پنجره بزرگ، منظره بیرون یا تلویزیون. این عنصر می‌تواند روی جهت کلی طراحی اثر بگذارد، اما لازم نیست همه وسایل دقیقاً رو به آن قرار بگیرند.
همچنین باید بین عنصر شاخص بصری و مرکز فعالیت تفاوت گذاشت. ممکن است پنجره مهم‌ترین عنصر بصری فضا باشد، اما تلویزیون مرکز فعالیت روزانه خانواده باشد.
اگر تماشای تلویزیون یکی از فعالیت‌های اصلی و منظم فضاست، تلویزیون می‌تواند نقش مهمی در جهت‌گیری نشیمن داشته باشد. اگر استفاده از آن محدود است، لازم نیست تمام طراحی پذیرایی تابع محل صفحه باشد.
در استفاده منظم، فاصله تلویزیون تا مبل و اندازه صفحه باید همراه با جهت‌گیری نشیمن بررسی شود. بعد از انتخاب صفحه، ارتفاع نصب تلویزیون نسبت به خط چشم را جداگانه تعیین کنید. برای تناسب خودِ میز یا کنسول زیر صفحه، راهنمای اندازه میز تلویزیون عرض، ارتفاع و عمق را بررسی می‌کند.
خط دید یعنی آنچه از نقاط مهم فضا، مانند ورودی یا محل نشستن، دیده می‌شود. هنگام بررسی آن فقط عناصر شاخص را نبینید؛ پشت مبلمان، تجهیزات و بخش‌هایی که از این نقاط در دید قرار می‌گیرند نیز بخشی از ترکیب بصری هستند.
اگر چند عنصر برای جلب توجه رقابت می‌کنند، لازم نیست یکی از آن‌ها حذف شود. کافی است مشخص شود کدام‌یک اولویت بیشتری دارد تا همه عناصر با وزن یکسان برای جلب توجه رقابت نکنند. اگر می‌خواهید یک گیاه بزرگ این نقش را بگیرد، راهنمای ساخت نقطه کانونی با گیاه بزرگ در پذیرایی خط دید، مقیاس و نور را جداگانه بررسی می‌کند.
5. شکل پذیرایی چه تصمیم‌هایی را تغییر می‌دهد؟
شکل پلان روی طراحی اثر می‌گذارد، اما به‌تنهایی تعیین نمی‌کند چه مبل، رنگ یا فرشی مناسب است. اهمیت شکل فضا بیشتر در نوع محدودیت‌هایی است که باید حل شوند.
در پذیرایی کوچک، ظرفیت فضا حساس‌تر می‌شود. تعداد و مقیاس عناصر باید با دقت بیشتری انتخاب شوند، چون هر وسیله بخشی از سطح قابل استفاده را اشغال می‌کند. راه‌حل لزوماً استفاده از کوچک‌ترین وسایل نیست؛ مهم‌تر این است که هر قطعه نسبت به فضایی که می‌گیرد چه کارکردی ایجاد می‌کند.
در پذیرایی مستطیل و باریک، مسیر طولی و نحوه تقسیم فضا اهمیت بیشتری دارد. مسئله اصلی این است که طول اتاق به یک مسیر ممتد و بدون تعریف مشخص برای فعالیت‌ها تبدیل نشود.
در پذیرایی مربع چند محور برای سازمان‌دهی فضا وجود دارد، اما این به معنی نیاز به تقارن کامل نیست. محل ورودی‌ها، پنجره‌ها و نقطه کانونی می‌تواند بخش قابل استفاده فضا را نامتقارن کند.
در پذیرایی L شکل، شکست پلان ممکن است به‌طور طبیعی دو محدوده ایجاد کند. در چنین شرایطی می‌توان به‌جای تلاش برای یکپارچه‌کردن کامل فضا، برای هر بخش کارکرد مشخصی تعریف کرد و ارتباط میان آن‌ها را حفظ کرد.
در پلان باز (Open-plan) دیوارهای کمتری برای مشخص‌کردن مرز فعالیت‌ها وجود دارد. در نتیجه مبلمان، فرش و نور نقش بیشتری در خواناترکردن محدوده‌ها پیدا می‌کنند. اگر مسئله اصلی شما ارتباط چند عملکرد در یک فضای باز است، راهنمای زون‌بندی پلان باز مرزبندی نشیمن، ناهارخوری و مسیر حرکت را جدا بررسی می‌کند.
در پذیرایی چندمنظوره، مسئله اصلی تعارض میان فعالیت‌هاست. در این حالت انعطاف و اولویت‌بندی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
| وضعیت | محدودیت اصلی | تصمیم حساس‌تر | خطای محتمل |
|---|---|---|---|
| پذیرایی کوچک | ظرفیت و تراکم | مقیاس و تعداد عناصر | اضافه‌کردن بیش از ظرفیت |
| مستطیل باریک | مسیر طولی | تقسیم فضا و مقیاس | تبدیل فضا به مسیر باریک و کشیده |
| مربع | چند محور ممکن | نقطه کانونی و مرکزیت | تقارن اجباری |
| L شکل | شکست طبیعی پلان | تعریف محدوده‌ها | یکپارچه‌کردن اجباری کل فضا |
| پلان باز | نبود مرز فیزیکی | تفکیک عملکردها | ساخت مانع با مبلمان |
| چندمنظوره | تعارض فعالیت‌ها | انعطاف و اولویت | طراحی فقط برای یک استفاده |
| نشیمن + غذاخوری | ارتباط دو عملکرد | مرزبندی و مسیر | جداسازی یا ادغام بیش از حد |
6. مبلمان را براساس مقیاس و کارکرد انتخاب کنید، نه فقط دیوار خالی
اینکه یک مبل از نظر طول کنار دیوار جا می‌شود، هنوز نشان نمی‌دهد برای فضا مناسب است. عمق، سطح اشغال‌شده روی کف، تعداد قطعات و ظرفیت نشستن موردنیاز هم باید بررسی شوند.
قبل از خرید مشخص کنید واقعاً به چند جای نشستن نیاز دارید و چه تعداد از آن‌ها باید همیشه در فضا وجود داشته باشند. ظرفیت بیشتر زمانی مفید است که باعث نشود بخش مهمی از فضای قابل استفاده صرف قطعاتی شود که کمتر استفاده می‌شوند.
بعد از مشخص‌شدن ابعاد و ظرفیت، اگر مبل استفاده روزمره دارد، دوام، لکه‌پذیری و نظافت پارچه مبل را هم به‌عنوان بخشی از تصمیم خرید بررسی کنید.
مقیاس هم فقط به بزرگی یا کوچکی یک وسیله اشاره ندارد. رابطه اندازه مبلمان با خود فضا و سایر عناصر اهمیت دارد. به همین دلیل بهتر است ابعاد واقعی گزینه‌های اصلی قبل از خرید با پلان مقایسه شوند.
بعد از مشخص‌شدن ظرفیت و مقیاس مناسب، محل دقیق مبلمان را می‌توان براساس شکل پذیرایی، مسیر حرکت، نقطه کانونی و نوع استفاده تعیین کرد. این مرحله در راهنمای چیدمان مبل در پذیرایی با جزئیات بیشتری بررسی می‌شود.
اگر مسئله مشخص شما فاصله مبل‌ها از هم و راحتی گروه نشستن است، آن تصمیم را جداگانه بررسی کنید. برای نسبت طول، ارتفاع و فاصله میز نیز راهنمای اندازه میز جلو مبلی جزئیات عملی را توضیح می‌دهد. برای میز جانبی کنار دسته مبل، راهنمای ابعاد میز کنار مبل مرجع تخصصی‌تر است.
7. فرش را بعد از مشخص‌شدن محدوده مبلمان انتخاب کنید
فرش می‌تواند کمک کند اجزای یک گروه نشیمن به‌عنوان یک مجموعه واحد دیده شوند. به همین دلیل، انتخاب اندازه و جای آن بهتر است بعد از مشخص‌شدن محدوده مبلمان انجام شود.
اگر فرش زودتر خریداری شود، ممکن است بعداً مجبور شوید چیدمان را با اندازه فرش تطبیق دهید. منطق مناسب‌تر این است که ابتدا محدوده نشیمن مشخص شود و بعد فرشی انتخاب شود که با همان محدوده رابطه مناسبی داشته باشد.
جزئیاتی مثل قواره فرش، قرارگیری پایه‌های مبل و انتخاب میان اندازه‌های رایج موضوع راهنمای انتخاب اندازه فرش برای پذیرایی است و در اینجا نیازی به تکرار آن‌ها نیست.
8. پنجره و پرده را بخشی از طراحی نور و حریم خصوصی ببینید
اگر مسئله اصلی انتخاب میزان عبور نور و حریم است، راهنمای پرده نازک، نیمه‌شفاف و ضخیم تفاوت روز و شب و نیاز به لایه دوم را جداگانه بررسی می‌کند.
پنجره فقط منبع نور طبیعی نیست. شدت نور، تابش مستقیم، خیرگی، منظره بیرون و نیاز به حریم خصوصی می‌توانند روی تصمیم‌های دیگر پذیرایی اثر بگذارند.
برای مثال، قرارگیری تلویزیون در جایی که بازتاب پنجره روی صفحه ایجاد می‌کند ممکن است استفاده از آن را دشوار کند. در نتیجه موقعیت پنجره باید پیش از تثبیت بعضی عناصر اصلی در نظر گرفته شود.
پرده هم نباید فقط براساس رنگ یا طرح انتخاب شود. اول باید مشخص شود چه کاری از آن انتظار دارید: کاهش تابش، کنترل دید، ایجاد حریم خصوصی یا ترکیبی از چند نیاز. بعد می‌توان درباره جنس، ساختار و ظاهر آن تصمیم گرفت.
برای تصمیم درباره ارتفاع، عرض و قد پرده، راهنمای نصب پرده برای بزرگ‌تر دیده شدن پنجره و بلندتر دیده شدن سقف را ببینید. اگر مسئله اصلی هماهنگی رنگ پرده با مبل و فرش است، راهنمای هماهنگی رنگ مبل، فرش و پرده مسیر جداگانه‌ای دارد.
9. نور مصنوعی را براساس فعالیت‌های واقعی فضا طراحی کنید
نورپردازی پذیرایی نباید فقط با انتخاب یک چراغ سقفی تعریف شود. نور عمومی، نور موضعی و نور تأکیدی باید بر اساس فعالیت واقعی فضا انتخاب شوند و لازم نیست هر پذیرایی هر سه را به یک اندازه داشته باشد.
برای طراحی اجرایی لایه‌ها، نور کنار مبل و مطالعه، تلویزیون و خیرگی، دیمر و سناریوهای روز و شب، راهنمای نورپردازی پذیرایی و نشیمن را ببینید. برای لومن، دمای رنگ، شاخص نمود رنگ و زاویه پخش نیز راهنمای خرید لامپ و چراغ مرجع فنی است.
10. رنگ و متریال را به‌صورت یک مجموعه ببینید
اگر مسئله اصلی رابطه رنگ مبل و دیوار است، راهنمای ست کردن رنگ مبل با دیوار ته‌رنگ، کنتراست و نور را جداگانه بررسی می‌کند.
انتخاب رنگ بهتر است از یک رنگ جداگانه شروع نشود. کف، مبلمان موجود، فرش، چوب، سنگ، فلز و سطوح بزرگ دیگر از قبل بخشی از ترکیب رنگی فضا هستند و انتخاب جدید باید در کنار آن‌ها بررسی شود.
اگر بعضی عناصر قرار نیست تغییر کنند، آن‌ها را نقطه شروع قرار دهید. برای مثال، اگر کف یا مبلمان اصلی رنگ مشخصی دارد، رنگ دیوار و پرده نباید مستقل از آن‌ها انتخاب شوند.
ته‌رنگ (Undertone) به گرایشی گفته می‌شود که در پس یک رنگ دیده می‌شود؛ برای مثال دو خاکستری ممکن است در نگاه اول مشابه باشند، اما یکی گرایش گرم و دیگری گرایش سرد داشته باشد. در این مقاله همین مقدار شناخت کافی است و بررسی کامل آن به راهنمای تخصصی رنگ تعلق دارد.
رنگ را در نور واقعی همان فضا بررسی کنید
ظاهر رنگ و متریال با تغییر نور می‌تواند متفاوت دیده شود. به همین دلیل نمونه رنگ، پارچه یا متریال را در همان فضایی بررسی کنید که قرار است استفاده شود و در صورت امکان آن را هم زیر نور روز و هم زیر نور مصنوعی ببینید.
به همین دلیل انتخاب نهایی رنگ بهتر است بعد از شناخت نور، عناصر ثابت و مبلمان اصلی انجام شود.
11. عناصر تکمیلی را بعد از تثبیت عناصر اصلی اضافه کنید
تابلو، آینه، گیاه، کوسن، میزهای کوچک و اکسسوری‌ها می‌توانند ترکیب نهایی فضا را کامل کنند، اما بهتر است قبل از مشخص‌شدن مبلمان، فرش، نور و رنگ‌های اصلی به نقطه شروع طراحی تبدیل نشوند.
وقتی عناصر اصلی مشخص شده‌اند، راحت‌تر می‌توان فهمید کدام قسمت واقعاً به عنصر دیگری نیاز دارد. هر فضای خالی الزاماً نیاز به وسیله ندارد.
برای جلوگیری از شلوغ‌شدن فضا، قبل از اضافه‌کردن هر عنصر بپرسید چه نقشی دارد. این نقش می‌تواند کاربردی باشد، تأکید بصری ایجاد کند، بافت یا رنگ اضافه کند یا نیاز مشخصی را پاسخ دهد. اگر حذف آن چیزی از عملکرد یا ترکیب فضا کم نمی‌کند، ممکن است اضافه‌کردنش ضروری نباشد.
این منطق درباره میزها، تابلوها و اکسسوری‌ها هم صدق می‌کند. هدف کم‌کردن تعداد وسایل به هر قیمت نیست؛ هدف این است که هر عنصر رابطه مشخصی با کل فضا داشته باشد.
برای تصمیم درباره نگه داشتن یا حذف یک قطعه، راهنمای ارزیابی وسایل دکوری را ببینید. اگر فضا با وجود وسایل کم هنوز شلوغ دیده می‌شود، راهنمای شلوغی بصری خانه علت‌های احتمالی را جدا می‌کند. برای تابلوها و قاب‌ها نیز راهنمای چیدمان قاب روی دیوار جزئیات فاصله، ارتفاع و گروه‌بندی را توضیح می‌دهد.
گیاه هم در این مقاله یکی از عناصر تکمیلی است. انتخاب گونه، اندازه، محل قرارگیری و رابطه گیاه با طراحی داخلی در راهنمای طراحی داخلی با گیاهان آپارتمانی بررسی می‌شود. اگر مسئله مشخص شما تناسب اندازه گیاه با مبل، کنسول یا سایر مبلمان است، راهنمای انتخاب اندازه گیاه بر اساس مقیاس مبلمان مرجع تخصصی‌تر است.
12. اگر پذیرایی چندمنظوره است، تعارض فعالیت‌ها را حل کنید
وقتی چند فعالیت نیازهای متفاوتی دارند، ابتدا مشخص کنید کدام عناصر باید ثابت بمانند و کدام عناصر امکان تغییر دارند.
برای مثال، ممکن است کاناپه اصلی جای ثابتی داشته باشد، در حالی که چند صندلی سبک‌تر هنگام مهمانی جابه‌جا شوند. در فضای دیگری شاید یک میز در زمان‌های مختلف برای غذاخوردن، کار یا مطالعه استفاده شود.
لازم نیست هر فعالیت محدوده کاملاً مستقلی داشته باشد. یک بخش از فضا می‌تواند در زمان‌های مختلف چند کاربرد داشته باشد، به شرط اینکه تغییر کارکرد نیازمند جابه‌جایی دشوار یا ایجاد مزاحمت برای فعالیت‌های دیگر نباشد.
وقتی دو فعالیت با هم تعارض دارند، مشخص کنید کدام‌یک در استفاده روزمره اولویت بیشتری دارد. بعد می‌توان برای فعالیت کم‌تکرارتر راه‌حلی انعطاف‌پذیر در نظر گرفت.
کاناپه اصلی
عناصر ثابت پلان
میز چندکاربردی
نور قابل تنظیم
صندلی سبک
میز کوچک
13. اشتباه‌هایی که ترتیب تصمیم‌ها را خراب می‌کنند
در بسیاری از موارد، مشکل فقط انتخاب نادرست نیست؛ تصمیم قبل از زمانی گرفته شده که اطلاعات لازم برای آن وجود داشته است.
| تصمیم زودهنگام | چه چیزی هنوز مشخص نشده است؟ | پیامد محتمل |
|---|---|---|
| خرید مبل | ظرفیت واقعی فضا، مسیر حرکت و محدوده‌ها | مبلمان ممکن است خود به محدودیت اصلی پلان تبدیل شود |
| خرید فرش | محدوده و جای مبلمان | چیدمان مجبور می‌شود با اندازه فرش تطبیق پیدا کند |
| انتخاب رنگ | نور واقعی و رنگ عناصر ثابت | نتیجه اجرا ممکن است با انتظار اولیه متفاوت باشد |
| خرید پرده فقط براساس ظاهر | میزان نور، خیرگی و نیاز به حریم | پرده ممکن است نیاز عملکردی پنجره را کامل پاسخ ندهد |
| خرید اکسسوری | ساختار نهایی فضا و نقاط نیازمند تأکید | عناصر بدون نقش مشخص و شلوغی بیشتر |
| انتخاب چیدمان فقط براساس نقطه کانونی | مسیر حرکت و کارکرد واقعی | جهت بصری مشخص می‌شود، اما عملکرد فضا ممکن است حل نشده بماند |
مشکل مشترک این تصمیم‌ها این است که یک انتخاب وابسته، قبل از مشخص‌شدن تصمیم‌های پایه انجام شده است.
14. ترتیب نهایی طراحی و خرید پذیرایی
اگر بخواهید مراحل را به یک فرایند عملی تبدیل کنید، این ترتیب می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد. شرایط هر خانه ممکن است باعث شود بعضی مراحل هم‌زمان انجام شوند یا ترتیب آن‌ها کمی تغییر کند.
- مشخص کنید پذیرایی برای چه فعالیت‌هایی استفاده می‌شود و کدام فعالیت‌ها اولویت بیشتری دارند.
- ابعاد، شکل پلان، درها، پنجره‌ها و عناصر ثابت را ثبت کنید.
- مسیرهای اصلی رفت‌وآمد را مشخص کنید.
- محدوده‌های عملکردی مانند نشیمن و غذاخوری را تعیین کنید.
- نقطه کانونی، مرکز فعالیت و خط دید را بررسی کنید.
- ظرفیت فضا و مقیاس مناسب مبلمان را مشخص کنید.
- مبلمان اصلی را انتخاب کنید و مطمئن شوید ابعاد آن با پلان و مسیرهای اصلی سازگار است.
- بعد از مشخص‌شدن محدوده مبلمان، فرش را انتخاب کنید.
- نور طبیعی، تابش، حریم خصوصی و نیازهای پرده را بررسی کنید.
- نور مصنوعی را براساس فعالیت‌های واقعی هر بخش طراحی کنید.
- رنگ‌ها و متریال‌های جدید را در کنار عناصر ثابت و زیر نور واقعی بررسی کنید.
- در آخر، تابلو، گیاه، آینه، میزهای کوچک و سایر عناصر تکمیلی را اضافه کنید.
نیاز + پلان + مسیر
محدوده + نقطه کانونی
مبلمان + فرش + نور
رنگ + متریال + جزئیات
15. چک‌لیست قبل از نهایی‌کردن طراحی پذیرایی
پیش از خرید یا اجرای نهایی، یک بار کل طرح را از سه زاویه بررسی کنید.
قبل از خرید: آیا کارکردهای اصلی فضا مشخص شده‌اند؟ آیا اندازه‌ها، بازشوها و عناصر ثابت روی پلان ثبت شده‌اند؟ آیا مسیرهای اصلی حرکت معلوم‌اند؟
قبل از تثبیت چیدمان: آیا محدوده‌های عملکردی مشخص‌اند؟ آیا نقطه کانونی و خط دید با نحوه استفاده از فضا هماهنگ‌اند؟ آیا مبلمان از نظر مقیاس و تعداد قطعات با ظرفیت واقعی فضا سازگار است؟ آیا مسیرهای اصلی آزاد مانده‌اند؟
قبل از تکمیل: آیا فرش با محدوده مبلمان رابطه دارد؟ آیا پرده نیاز واقعی به نور و حریم خصوصی را پاسخ می‌دهد؟ آیا نور مصنوعی با فعالیت‌های فضا هماهنگ است؟ آیا رنگ و متریال در نور واقعی بررسی شده‌اند؟ آیا هر عنصر تکمیلی نقش مشخصی دارد یا فقط برای پرکردن فضای خالی اضافه شده است؟
جمع‌بندی
دکوراسیون پذیرایی مجموعه‌ای از انتخاب‌های مستقل نیست. تصمیم‌های اولیه مثل نحوه استفاده از فضا، پلان و مسیرهای حرکت روی انتخاب مبلمان، فرش، نور، رنگ و عناصر تکمیلی اثر می‌گذارند.
به همین دلیل بهتر است قبل از خرید، ترتیب تصمیم‌ها مشخص شود. هرچه ساختار اصلی فضا زودتر روشن شود، احتمال اینکه انتخاب‌های بعدی مجبور شوند مشکلات تصمیم‌های قبلی را جبران کنند کمتر می‌شود.
